Był założycielem Towarzystwa Ziemi Żywieckiej. W październiku 1935 został członkiem Rady Naczelnej Związku Powstańców Śląskich. Później pełnił funkcję inspektora ministerialnego w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych. 16 listopada 1938 został wybrany posłem na Sejm RP V kadencji w Okręgu nr 87 miasto Wadowice. z ramienia Obozu Zjednoczenia Narodowego, którego był członkiem i kierownikiem Oddziału Polityczno-Społecznego. 1 września 1939 Eugeniusz Kwiatkowski zanotował w swoim Dzienniku: „Doellinger rozpuszczał w kuluarach Sejmu pogłoskę, że grupa generała Skwarczyńskiego zajęła Gdańsk. Władze wojskowe nie potwierdziły tego”.
We wrześniu 1939 dowodził 2. baterią w Ośrodku Zapasowym Artylerii Lekkiej nr 3 w Wilnie. W walkach nie wziął udziału. 19 września 1939 został internowany na terytorium Republiki Litewskiej. W 1940, po zajęciu Litwy przez ZSRR, został przekazany do Obozu NKWD w Kozielsku (tzw. Kozielsk II), a 2 lipca 1941 do Obozu NKWD w Griazowcu. 21 lipca tego roku został osadzony w więzieniu w Wołogdzie. 9 października 1941, po zwolnieniu z więzienia, przybył do Buzułuku. Tam został przyjęty do Polskich Sił Zbrojnych w ZSRR i przydzielony do 6 Pułku Artylerii Lekkiej. Później jako kapitan pełnił służbę w Oddziale Informacyjnym Sztabu Armii Polskiej na Wschodzie.