Kościeniewicze (; ) – wieś na Białorusi, w obwodzie mińskim, w rejonie wilejskim. W 2019 roku liczyła 107 mieszkańców. Wchodzi w skład sielsowietu Ludwinowo.

Dawniej używana nazwa – Kościeniewicze Wilejskie.

Historia Pierwsza pisemna wzmianka o miejscowości pochodzi z 1472 roku. W 1652 roku majątek Kościeniewicze został zapisany zakonowi jezuitów przez członka tego zgromadzenia o. Pawła Laskowskiego SJ. W późniejszym czasie dobra przeżywały trudny okres w czasie wojen moskiewskich. W 1661 otwarto stację misyjną jezuitów. W 1662 r. rozpoczęto budowę drewnianej świątyni św. Ignacego Loyoli, a w 1763 roku budowę kościoła Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny. Dobra jezuickie przeszły na własność Aleksandra Horaina.

W wyniku II rozbioru Polski w 1793 r. Kościeniewicze znalazły się w granicach Imperium rosyjskiego, w powiecie wilejskim guberni wileńskiej. W 1866 r. w miasteczku było 10 domów i 96 mieszkańców. W dwudziestoleciu międzywojennym miejscowość leżała w Rzeczypospolitej Polskiej, była centrum gminy powiatu wilejskiego w województwie wileńskim.