Kłujka w pozycji spoczynkowej sięga ku tyłowi do panewek bioder środkowej pary odnóży, rzadko dalej.
Tułów ma pochylone ku przodowi, czworokątne w zarysie przedplecze. Tarczka jest trójkątna, sięgająca najdalej do połowy długości odwłoka, o powierzchni gładkiej lub wyposażona w żeberka. Dominują w tej grupie formy długoskrzydłe. Formy krótkoskrzydłe spotyka się wśród Hyocephalidae, wysysowatych i wtykowatych, a formy bezskrzydłe dominują wśród Agriopocorini. Półpokrywy zwykle mają wyraźne żyłki na przykrywkach oraz liczne żyłki na zakrywkach, niekiedy tworzące komórki. Ujścia gruczołów zapachowych zatułowia u wysysowatych są niewidoczne, a u pozostałych grup leżą po bokach tułowia między biodrami drugiej i trzeciej pary. Odnóża mają stożkowate biodra i trójczłonowe stopy zwieńczone pazurkami i błoniastymi przylgami. Uda i golenie zwykle są walcowate, ale mogą być zgrubiałe, kolczaste czy zaopatrzone w płatowate wyrostki.
Odwłok ma dobrze widoczną, łukowatą lub rombowatą listewkę brzeżną. Wszystkie przetchlinki umieszczone po jego stronie brzusznej z wyjątkiem Agriopocorini, u których część przetchlinek umieszczona jest brzeżnie i niektóre widoczne są od strony grzbietowej. Sternity od trzeciego do siódmego zaopatrzone są w trichobotria.