thumb|left|Stefan Golczewski (trzeci od lewej) podczas procesu aktorów oskarżonych za udział w filmie Heimkehr (1948) W 1941 roku, wbrew zakazowi ZASP oraz Polskiego Państwa Podziemnego, zgłosił się do udziału w niemieckim filmie propagandowym Heimkehr (reż. Gustav Ucicky), gdzie zagrał rolę polskiego widza w kinie. Dzięki temu otrzymał Erlebnis-Karte, która umożliwiła mu występy w jawnych teatrach Warszawy: Komedia (1942) oraz Miniatury (1943). Brał udział w powstaniu warszawskim. Po wojnie pozostał w stolicy, występując w Centralnym Teatrze Milicji Obywatelskiej (1944–1947). Następnie grał w Teatrze Miejskim w Częstochowie (1947–1948). W listopadzie 1948 roku zasiadł na ławie oskarżonych w procesie polskich aktorów biorących udział w filmie Heimkehr (wraz z Wandą Szczepańską, Juliuszem Łuszczewskim i Michałem Plucińskim), w którym został skazany przez Sąd Okręgowy w Warszawie na karę 3 lat pozbawienia wolności.
W latach 1949–1954 był członkiem zespołu Teatru im. Aleksandra Węgierki w Białymstoku, a następnie do końca życia występował w Toruniu w Teatrach Ziemi Pomorskiej, przekształconych następnie w Teatr im. Wilama Horzycy.