Polskiego Nazewnictwa Grzybów Polskiego Towarzystwa Mykologicznego zarekomendowała używanie nazwy języczek nadrzewny w 2025 r.
Morfologia Kapelusz Średnica 1–3 cm, początkowo wypukły, potem pępówkowaty do lejkowatego (z dużą wklęsłością na środku). Brzeg początkowo podwinięty, a następnie wygięty. Powierzchnia półprzezroczysto-prążkowana, higrofaniczna, szarobrązowa do bladobrązowej, przechodząca w jaśniejsze odcienie, naga z wyjątkiem kutnerowatego środka. Blaszki Zbiegające na trzon, dość gęste, stosunkowo szerokie (do 3 mm), jasnoszare, jaśniejsze niż kapelusz i trzon. Występują blaszki 3- do 4-rzędu. Trzon Wysokość 1–2,5 cm, grubość 2–3 mm, mniej więcej równy, z wiekiem pusty w środku, u nasady często biało owłosiony. Powierzchnia naga, wodnista, szarobrązowa. Brak osłony częściowej. Miąższ Cienki, o grubości około 1 mm, wodnistobrązowy, niezmieniający barwy po uszkodzeniu. Zapach i smak łagodny. Cechy mikroskopowe Zarodniki 7,0–8,5 × 4,0–4,5 µm, z przodu eliptyczne do eliptyczno-podłużnych, z profilu nieco nierównoboczne, gładkie, cienkościenne z niepozornym apikulusem. Zawartość ziarnista, nieamylodalna. Gatunki podobne Języczek nadrzewny charakteryzuje się szaro-brązowym, pępówkowatym lub lejkowatym, prążkowanym kapeluszem.