Wincenty Kosiakiewicz, ps. „Gros”, „Varsoviensis”, „dr Voks”, „Albin Pawłowski”, „Adam Wierzynek”, „Wicek z Warszawy” (ur. 21 stycznia 1863 w Warszawie, zm. 16 listopada 1918, tamże) – polski pisarz, publicysta i tłumacz.

Życiorys Kosiakiewicz ukończył techniczną szkołę kolejową. Od 1878 był dozorcą podczas budowy tunelu Dęblin – Dąbrowa Górnicza. Następnie grał w teatrze objazdowym – debiutował w łódzkim teatrze letnim Fryderyka Sellina. Następnie publikował nowelki w „Gazecie Polskiej” oraz został objęty mecenatem Dionizego Henkiela, dzięki któremu w 1888 opublikował powieści Janek, opowiadania Nasz mały oraz tomy nowel Widmo, a w 1889 Druty Telegraficzne. W 1889 zrezygnował z pracy na kolei i zajął się publicystyką, prowadził działy i kroniki „Gazecie Polskiej”, „Bibliotece Warszawskiej” oraz współpracował „Kurierem Codziennym”, „Kurierem Warszawskim”, „Tygodnikiem Illustrowanym” i „Ateneum”.