W czerwcu 1923 ukończył studia prawnicze na macierzystej uczelni i rozpoczął aplikację sądową. 31 października 1925 uzyskał tytuł doktora praw. W październiku 1927 został mianowany sędzią powiatowym w Tyczynie. 5 stycznia 1928 został przeniesiony na stanowisko sędziego powiatowego w Królewskiej Hucie. 31 lipca 1929 został przeniesiony ze stanowiska sędziego grodzkiego w Królewskiej Hucie na stanowisko sędziego grodzkiego w Katowicach. 10 grudnia 1931 został mianowany sędzią okręgowym w Katowicach, a później sędzią okręgowym w Wydziale Zamiejscowym Katowickiego Sądu Okręgowego w Chorzowie. Następnie był wiceprezesem i prezesem Sądu Okręgowego w Krakowie. Obowiązki zawodowe łączył z działalnością społeczną w Lidze Obrony Powietrznej i Przeciwgazowej. 3 grudnia 1937 został przeniesiony na stanowisko prezesa Sądu Okręgowego w Stanisławowie.
Do 8 lutego 1941 był dowódcą 1. kompanii 19 Batalionu Kadrowego Strzelców, po czym został przeniesiony do Obozu Pociągów Pancernych na stanowisko zastępcy dowódcy pociągu.
Po 1945 pozostał na emigracji. W kwietniu 1952 został zastępcą prezesa Stowarzyszenia Prawników Polskich w Stanach Zjednoczonych.