w stanie suchym ciemnoszary do szarobrązowego, w stanie wilgotnym przeźroczysty. Hymenofor w kolorze kapelusza, listewkowaty i mniej lub bardziej siatkowaty. Cechy mikroskopowe Strzępki skórki ułożone promieniście do równoległych, o średnicy 4–12 µm, gładkie, zwykle z ciemnym pigmentem i nieco inkrustowane, nieregularnie na ścianach lub czasami tylko w niektórych częściach. Brak cystyd. Podstawki 25–38 × 6–9 µm, maczugowate, 4-zarodnikowe, sterygmy zwykle zakrzywione lub czasami proste, o długości do 4 µm. Zarodniki 7,5–10(-12) x 5,5–8(–9) µm, Q = 1,3, szeroko elipsoidalne, łezkowate, gładkie, szkliste, nieamyloidalne. Sprzążki są obecne we wszystkich strzępkach.
Występowanie i siedlisko Stanowiska języczka uchowatego podano w Europie, Ameryce Północnej, Azji i Australii. Najwięcej stanowisk podano w Europie. Występuje tu od Morza Śródziemnego po archipelag Svalbard, Islandię i Grenlandię. Częściej występuje w regionach arktyczno-alpejskich niż w umiarkowanych i na nizinach. W Europie Północnej jest dużo częstszy niż w Ameryce Północnej. W Polsce W. Wojewoda w 2003 r. przytoczył 4 stanowiska z uwagą, że jest to gatunek rzadki i zagrożony. Znajduje się na Czerwonej liście roślin i grzybów Polski. Ma status E– gatunek wymierający, którego przeżycie jest mało prawdopodobne, jeśli nadal będą działać czynniki zagrożenia.