W trakcie okupacji niemieckiej pracował w operze poznańskiej, jako stolarz i na scenie, jako statysta. W lutym 1945, jeszcze przed wyparciem z miasta Niemców, brał udział w zabezpieczaniu rozproszonych przez okupanta księgozbiorów, działając na zlecenie zarządu miasta pod kierunkiem Zygmunta Lisieckiego. Jego zasługą było m.in. przetransportowanie do Poznania zbiorów ze Sławy Śląskiej. 19 lutego 1945 zgłosił się do pracy w Bibliotece Uniwersyteckiej, a w 1950, dzięki jego pracy, uruchomiono w tej książnicy dział muzyczny, z czasem rozwinięty przez niego do 17 500 tomów nut, sześciuset librett, ponad dwóch tysięcy płyt i niecałych 12 000 programów koncertowych i teatralnych. Kierował tym działem do 1981. Był to wówczas czołowy zbiór w Polsce. Ważnym elementem jego kolekcjonerstwa było gromadzenie poloniców z obszaru muzyki poważnej i rozrywkowej.
Doktoryzował się w 1978 na Uniwersytecie Jagiellońskim na podstawie rozprawy Karol Szymanowski - katalog tematyczny dzieł i bibliografia.