Systematyka Nowy gatunek opisali w 2000 Rasoloarison, Goodman i Ganzhorn. Epitet gatunkowy nawiązuje do miejsca występowania zwierzęcia. Jako miejsce typowe wskazali oni Madagaskar, prowincję Mahajanga, rezerwat Manongarivo, las Bekolosy. Wskazali również współrzędne geograficzne tego miejsca: .
W obrębie gatunku nie wyróżnia się podgatunków. Populacja zamieszkująca lasy Mahilaka-Maromandia wskazana została jako potencjalnie odrębny gatunek mikruska.
Tryb życia Dane dotyczące trybu życia tego gatunku są skromne. Żyje on na drzewach. Aktywność przypada na noc. W 2013 nie wiedziano nic o jego przemieszczaniu się, areałach czy strukturze społecznej. Hending et al. badali komunikację dźwiękową gatunku. Wykryli 5 różnych odgłosów wydawanych przez mikruska sambirańskiego (3 rodzaje gwizdów, z których pierwszy był najczęstszy, drugi obserwowano 3 razy, a ostatni 1 raz, chichot, pomruk ok. 1 kHz, słyszany raz pomiędzy dwoma osobnikami). Odgłosy te ogólnie przypominają dźwięki wydawane przez mikruska myszatego i rdzawego, aczkolwiek odróżniają się cechami akustycznymi, szczególnie jeśli chodzi o jeden głośny odgłos, gwizd. Badania wykazały też, że mikrusek sambirański wydaje więcej dźwięków w lasach wtórnych, w strefie przybrzeżnej i na brzegu lasu, z czego badacze wyprowadzają wnioski, jakoby preferował te właśnie siedliska.