Schwitzer et al. nie mają szczegółowych informacji na temat diety mikruska sambirańskiego. Jak piszą, prawdopodobnie konsumuje on owoce i owady, jak i przypuszczalnie inne elementy diety pozostałych mikrusków.

Zagrożenia i ochrona Gatunek objęto w I Załączniku CITES. IUCN, wskazując ograniczony zasięg występowania, jego rozczłonkowanie i dewastację siedlisk w tym obszarze, uznaje mikruska sambirańskiego za gatunek zagrożony wyginięciem. IUCN po raz pierwszy uwzględniła gatunek w 2003, 3 lata po jego opisie, ale nie przyznała mu żadnego statusu (NE, not evaluated). Pierwszy raz rozpoznała status w 2008 jako zagrożony, co powtórzyła w 2014 i w 2020.

Liczebności populacji nie poznano. Jednak spada ona. Wedle danych z 2009 gatunku w niewoli nie hodowano.

Wśród głównych zagrożeń dla istnienia gatunku Schwitzer et al. podają dewastację jego środowiska zwłaszcza przez rolnictwo żarowe, wyręb drewna i produkcję węgla drzewnego. Występuje on w jednym tylko obszarze objętym ochronie, w rezerwacie Marongarivo. Całkowita powierzchnia zasięgu gatunku