mały| Sezonowana mygła mały|Model suszarni, Canadian forest industries, 1893 r. mały|Kontrola suszonej tarcicy, Marshall 1946 r. Suszenie drewna (leśn. sezonowanie drewna, także jego klimatyzowanie, przesuszanie) – proces zmniejszania wilgotności oraz stabilizacji kształtów i wymiarów drewna w drodze jego składowania w określonych warunkach. Sezonowanie w podstawowym znaczeniu odnosi się do metody naturalnej, wystawiania materiału na otwartym powietrzu w mygłach na legarach. Klimatyzowanie odnosi się natomiast do przechowywania już suszonego drewna, w takich warunkach w jakich docelowo ma być ono wykorzystywane, co skutkuje powtórnym suszeniem albo absorpcją wilgoci.
Cel Pierwszorzędnym rezultatem jaki ma być uzyskany w procesie suszenia jest zmniejszenie wilgotności drewna, do którego dochodzi poprzez wyrównywanie się wilgotności materiału z warunkami otoczenia. Dopiero drewno suche nadaje się bowiem do długoterminowego (względnie bezterminowego) składowania, w trakcie którego nie będzie dochodziło do jego murszenia.