Górną część, około jednej trzeciej powierzchni obrazu, zajmuje dość jednolite, słabo zachmurzone niebo, pod którym widać zarysy horyzontu z odległym poziomym zielonawym pasem lasu i sylwetkami dwu drzew.
Dane uzupełniające Omawiany obraz jest przykładem szeroko uprawianej przez artystę techniki akwarelowej. Motyw łubinu obok gryki należy do jego ulubionych, o czym świadczy inna podobnie zatytułowana wcześniejsza akwarela z 1909 roku. Niniejszy obraz jest jednym z pejzaży akwarelowych namalowanych podczas licznych plenerów spędzonych przez artystę w Woli Rafałowskiej (poczynając od 1903 roku, kiedy to powstała akwarela pod takimże tytułem). W następnych latach namalował między innymi: „Maki” (1911) i liczne „Gryki” z lat 1920, 1922 i 1924. Ostatni z tych plenerów w Woli przypadł na rok 1924 – rok powstania niniejszego obrazu. Mimo pogorszenia stanu zdrowia – artysta namalował pod tą „doskonałą datą” – jak ją określił jego syn historyk sztuki Maciej MasłowskiStanisław Masłowski – Materiały do życiorysu i twórczości, oprac. Maciej Masłowski”, Wrocław, 1957, wyd. „Ossolineum”, s. 231.Polski Słownik Biograficzny, Wrocław – Warszawa – Kraków – Gdańsk, 1975, wyd. „Ossolineum”, tom XX/1, zesz. 84, s. 131.