W 1986 roku otrzymał Nagrodę Pulitzera za IV Kwintet na instrumenty dęte.
Twórczość Należał do pierwszych amerykańskich kompozytorów posługujących się techniką dodekafoniczną. Jej reguł nie traktował jednak na sposób ortodoksyjny, opracowując autorski system „tonalności dwunastotonowej”, w którym łączył elementy dodekafonii i tonalności. Polegała ona na wykorzystaniu w obrębie materiału dodekafonicznego zbiorów interwałów o stałych cechach strukturalnych, wykazujących cechy modalności i będących źródłami harmoniki kompozycji.
Jako teoretyk zajmował się studiami nad twórczością Skriabina, Bartóka, Schönberga i Weberna. Pisał także o twórczości Albana Berga, był autorem monografii poświęconej jego operom.
Prace (na podstawie materiałów źródłowych)
Serial Composition and Atonality: An Introduction to the Music of Schoenberg and Webern (Berkeley 1962) Twelve-Tone Tonality (Berkeley 1977) The Operas of Alban Berg (2 tomy, Berkeley 1980 i 1985) The Listening Composer (Berkeley 1990) The Right Notes: 23 Selected Essays on 20th-Century Music (Hillsdale 1994) Style and Idea in the Lyric Suite of Alban Berg (Hillsdale 1995)
Wybrane kompozycje (na podstawie materiałów źródłowych)
Przypisy
Kategoria:Amerykańscy kompozytorzy muzyki poważnej Kategoria:Amerykańscy teoretycy muzyki Kategoria:Urodzeni w 1915 Kategoria:Zmarli w 2009 Kategoria:Zdobywcy Nagrody Pulitzera