Heinrich Friedjung (ur. 18 stycznia 1851 w Roschtinie, zm. 14 lipca 1920 w Wiedniu) – austriacki historyk i publicysta pochodzenia żydowskiego, zwolennik idei pangermanizmu.

Życiorys Urodził się w Roschtinie, na terenie dzisiejszych Czech, w rodzinie pochodzenia żydowskiego. Studiował historię w Pradze, Berlinie i Wiedniu, a jego nauczycielami byli m.in. Theodor Mommsen (1817–1903), Leopold von Ranke (1795–1886) i Theodor Gomperz (1832–1912). W latach 1871–1875 kształcił się także w Institut für Österreichische Geschichtsforschung. W latach 1873–1879 pracował jako wykładowca na wiedeńskiej Handelsakademie.

Wyrażał żywe zainteresowanie ideami pangermanizmu. Był zwolennikiem zacieśniania związków gospodarczych Austro-Węgier i Cesarstwa Niemieckiego. W kwestiach ustrojowych był zwolennikiem liberalnych i scentralizowanych rządów (głoszenie takich poglądów ustrojowych doprowadziło do jego usunięcia z Handelsakademie). Był natomiast przeciwnikiem nacjonalistycznych ruchów węgierskich i słowiańskich.