W 1953 roku Mykoła Steczyszyn negocjował piątą partię w fabryce w Niemczech Zachodnich, która produkowała odznaczenia dla rządu niemieckiego i Bundeswehry. Wykonano około 50 krzyży z niewielką liczbą miniatur do niego. We wrześniu 1970 roku zarządzono szóstą partię odznaczeń. Po nadaniu Krzyżowi Symona Petlury statusu orderu w 1974 roku wyprodukowano nowe świadectwa nadania.

Wręczanie odznaczeń thumb|Członkowie Stowarzyszenia Byłych Żołnierzy Armii URL w Vézin-Chalet (Francja) po odznaczeniu Krzyżem Symona Petlury, 1937

10 maja 1936 roku w Warszawie na pierwszym posiedzeniu plenarnym Głównej Kapituły Krzyża Symona Petlury pod przewodnictwem gen. Wołodymyra Salskiego, Krzyżem został odznaczony pośmiertnie sam Symon Petlura. Generał Ołeksandr Udowyczenko miał położyć krzyż z numerem 1 na jego grobie, ale nie spełnił tej prośby, wręczając odznaczenie Ukraińskiej Bibliotece im. Symona Petlury w Paryżu. Krzyże odebrali także wszyscy członkowie Kapituły Głównej: Andrij Liwycki, gen. Wołodymyr Salski, a także przedstawiciele szefa ministra wojny: generał-pułkownik Ołeksandr Udowyczenko, ppłk Hnat Porohowski i ppłk Wasyl Fyłonowycz.