w tym czasie w Afryce i Azji miał miejsce proces dekolonizacji.

Według niektórych naukowców, poglądy Szari’atiego były porównywane do poglądów Friedricha Nietzschego, Michela Foucaulta i Edwarda Saida.

Neoszariatyzm Neoszariatyzm jest ideą powstałą w latach 90. XX wieku w wyniku debat z irańskimi postislamistycznymi naukowcami. Według jej zwolenników, życie Alego Szari’atiego dzieliło się na okres młody i okres dojrzały. Idea ta była opisywana jako opozycyjna, ale najbardziej przychylna irańskiej władzy.

Krytyka idei oraz samego Szari’atiego Pierwszymi przeciwnikami szariatyzmu byli irańscy konserwatywni duchowni. Sam Szari’ati był oskarżany przez znanych kaznodziejów i mówców o herezję poprzez bycie sunnitą, wahhabitą czy nawet antyszyitą. Przeciwko niemu były wydawane fatwy przez ajatollahów, jak Abu al-Kasim al-Chu’i, Mohammad Hadi al-Milani, Mohammad Sadegh Husajni Rohani czy Muhammad Husajn Tabataba’i. Inny ajatollah Morteza Motahhari, mimo że był zagorzałym przeciwnikiem Szari’atiego, bronił go przed oskarżeniami o wahhabizm i antyszyizm oraz uważał, że Szari’ati czerpał większą inspirację z materializmu historycznego niż z islamu.