Na podstawie rozmów z kobietą wielebny próbował zebrać słownictwo Beothuków. Jesienią 1819 wydano polecenie powrotu z powodu zimowych mrozów, ale Demasduwit zachorowała. Zmarła na gruźlicę 8 stycznia 1820 w Ship Cove (obecnie Botwood) na pokładzie statku Grasshopper.
David Buchan, który wyprawiał się do Beothuków już w latach 1810–1811, a jesienią 1819 przywiózł rozkaz zabrania Demasduwit w głąb lądu, postanowił wyprawić się w towarzystwie Johna Peytona Jr., 50 żołnierzy i kilku kuśnierzy w górę Exploits, aby zwrócić ciało kobiety jej współplemieńcom. Wyprawa była potajemnie obserwowana przez Beothuków (w tym siostrzenicę Demasduwit, Shawnandithit). Do pustego obozowiska rdzennej ludności przybyła 9 lutego. Tam w jednym z wigwamów zostawiono ciało kobiety i dary, po czym wrócono. Shawnandithit powiedziała później podróżnikowi Williamowi Eppesowi Cormackowi, że ciało ciotki pochowano z ciałem męża. mały|Portret z około 1841 (dawniej wierzono, że to Shanawdithit) powstały jako kopia przedstawienia Demasduit z 1819
Dziedzictwo Siostrzenica Demasduit, Shanawdithit (1801–1829), była ostatnią przedstawicielką plemienia Beothuków.