Opis architektoniczny
Nieznany jest dokładny wygląd budynku w okresie średniowiecznym. W XVI wieku murowana kamienica nr 43 była wąską kamienicą pokrytą dachem kalenicowym. Ich wygląd można obejrzeć na najstarszym planie Wrocławia datowanym na 1562 rok, autorstwa Barthela i Bartholomäusa WeineraPlan Barthela.
W pierwszej tercji XVIII wieku kamienica została przebudowana, a jej fasadzie nadano barokowy wygląd. Inicjatorką przebudowy była prawdopodobnie hrabina Friderica von Proskau. Trzykondygnacyjna kamienica otrzymała trzyosiową fasadę z boniowanym parterem. W osi zachodniej znajdował portal, który wraz z dwoma oknami został ozdobiony kamiennymi opaskami, a między otworami wstawiono półkolumny. Pomiędzy oknami pierwszej i drugiej kondygnacji znajdowały się prawdopodobnie pilastry wielkiego porządku. W tym samym okresie przebudowano wnętrza kamienicy oraz skrzydło oficyny, gdzie umieszczono trzybiegową klatkę schodową ze sztukatorską dekoracją stropów i drewniana balustrada ozdobioną snycerskimi dekoracjami. W 1749 roku budynek został uszkodzony w wyniku wybuchu wieży prochowej a szkody zostały wówczas wycenione na 600 rtl (reichstaler) przy czym wartość domu w chwili zakupy wynosił 8000 rtl.