U samca silne i długie są również szczecinki czwartej pary rzędów bocznych. Na przednim brzegu opistonotum brak widocznych struktur. Na spodzie podosomy leży słabo zesklerotyzowana tarczka sternalna o ledwo widocznych linach strukturalnych po bokach i zatartych krawędziach przedniej i tylnej. Tarczki brzuszna i analna zlane są w znacznie dłuższą niż szeroką tarczkę wentro-analną, na której umieszczone są szczecinki wentralne pierwszej, drugiej, trzeciej i piątej pary szeregów wewnętrznych oraz drugiej pary szeregu zewnętrznego. Największą szerokość tarczka ta osiąga za szczecinkami wentralnymi czwartej pary szeregu zewnętrznego. Przetchlinki są uwstecznione i ku tyłowi sięgają tylko do rejonu między wysokością trzeciej i czwartej pary szczecinek sternalnych. Odnóża porośnięte są wyłącznie niezmodyfikowanymi szczecinkami, tylko szczecinka nasadowo-grzbietowa ud ostatniej pary jest pogrubiona. U samca ostatnia para odnóży ma apofizy stożkowatego kształtu na biodrach oraz kciukowate apofizy na udach.
Ekologia i występowanie Gatunek palearktyczny, znany tylko z miejsca typowego w Finlandii. Odnaleziony w nieczynnych chodnikach kornikowatych pod korą sosny.
Przypisy
Kategoria:Digamasellidae Kategoria:Pajęczaki Europy Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 2010 roku