Zarządzanie zespołami teatralnymi W 1829 odziedziczył po zmarłej żonie, majątek, który przeznaczył na zakup biblioteki i garderoby teatralnej. W tym samym roku zorganizował w Lublinie własny zespół teatralny, który występował również na prowincji: w Zamościu, Łęcznej i Łowiczu, Hrubieszowie, Chełmie, Krasnymstawie, Busku, Siedlcach, Włocławku, Kutnie, Kaliszu, Płocku, Radomiu i w innych miastach. Dzierżawił teatry miejskie w Płocku, Lublinie i Siedlcach. W latach 1840–1843 kierował teatrem krakowskim. Został usunięty z tego stanowiska na skutek ostrej krytyki Hilarego Meciszewskiego. Po krótkim pobycie we Lwowie ponownie zorganizował własny zespół teatralny, z którym występował w Busku, Kielcach, Lublinie, Radomiu, Solcu, Łowiczu i Kaliszu. Ponownie objął dyrekcję teatru krakowskiego w 1849 r. i sprawował ją do 1853 r. W 1854 r. był dyrektorem teatru w Stanisławowie, od 1854 do 1857 r. - we Lwowie, w 1859 - w Grodnie i Suwałkach, a od sez. 1859/1860 - w Kownie. Okresowo zawierał współpracę z innymi dyrektorami teatrów prowincjonalnych, m.in. z Kajetanem Nowińskim (1829-1830) i Pawłem Ratajewiczem (1857). Był ambitnym i przedsiębiorczym zarządcą teatrów. Dążył do utworzenia i objęcia stanowiska generalnego dyrektora teatrów prowincjonalnych. W 1831 r. zbudował amfiteatr w Lublinie.