Odnóża czwartej pary mają sześć lub osiem szczecinek na kolanach i goleniach oraz od jednej do trzech szczecinek na nasadowym członie stopy.
Taksonomia Takson ten wprowadzony został w 1961 roku przez Donalda A. Chanta. Gatunkiem typowym został wyznaczony Longoseius cuniculus. W 1975 roku przez Everta E. Lindquista oraz w 1982 roku przez Wernera Hirschmanna i Jerzego Wiśniewskiego rodzaj ten dzielony był na podrodzaje Longoseius s.str. i Longoseius (Longoseiulus). Z kolei Jurij Szczerbak obniżał mu w 1980 roku rangę do podrodzaju w obrębie rodzaju Dendrolaelaps. W XXI wieku traktowany jest jako osobny, niepodzielony na podrodzaje rodzaj.
Do rodzaju tego należy 9 opisanych gatunków: Longoseius aberrans (Hirschmann, 1960) Longoseius brachypoda (Hurlbutt, 1967) Longoseius cuniculus Chant, 1961 Longoseius longuloides Hirschmann & Wisniewski, 1982 Longoseius longulus (Hirschmann, 1960) Longoseius longus (Hirschmann, 1954) Longoseius nobilis (Barilo, 1989) Longoseius ornatosimilis (Shcherbak, 1980) Longoseius ornatus (Hirschmann, 1960)
Przypisy
Kategoria:Digamasellidae