Jako uzbrojenie brytyjskich okrętów zostały one zastąpione przez działa 3-funtowe Vickersa L/50 tego kalibru.
USA W służbie amerykańskiej działa systemu Hotchkissa oznaczano jako 3pdr Mk I Mod 1 (francuskie) i Mk VIII (brytyjskie Armstronga). W marynarce Austro-Węgier działa te oznaczone były 47 mm SFK L/44 H, biorąc pod uwagę długość działa. Od 1897 roku analogiczne działa oznaczone L/44 S, o tej samej długości (2048 mm), dostarczała dla marynarki austro-węgierskiej czeska Škoda.
Rosja Armaty 47 mm Hotchkissa były licznie używane w Rosji – w 1901 roku posiadano ich 963. Były one też produkowane na licencji w Zakładach Obuchowskich. W Rosji armaty miały długość lufy określaną w kalibrach jako L/43,5 (2048 mm – w rzeczywistości była to długość działa). Początkowo używane były na sztywnych podstawach Hotchkissa, następnie od 1888 roku także na podstawach z oporopowrotnikiem hydrauliczno-sprężynowym, o masie 524 kg (produkcji Hotchkissa) lub 532 kg (produkcji rosyjskiej), z kątem podniesienia do 25°. Od 1898 roku produkowano własne podstawy konstrukcji A. Mellera z hydrauliczno-pneumatycznym oporopowrotnikiem, o masie 213 kg.