Techniczne podstawy sieci semantycznych Semantic Web zbudowany ma być na bazie już istniejących, wykorzystywanych i sprawdzonych standardów internetowych, nadbudowanych przez kilka kolejnych standardów. Ponieważ każdy kolejny standard nakłada się na kolejny, dotycząc innego poziomu abstrakcji, toteż ochrzczone zostały one mianem ‘warstwowego placka’ (ang. layer cake). Inne popularne ich określenie to ‘semantyczny stos’ (ang. semantic stack).
Kolejne warstwy placka prezentują się następująco (od dołu): Unicode URI XML i XML Schema RDF i RDF Schema OWL mechanizmy wnioskowania mechanizmy certyfikacji i zaufania
Unicode Unicode jest standardem pozwalającym na wyrażenie w języku maszyn dowolnego znaku pisanego, dowolnego języka znanego na Ziemi. Standard ten rozwiązuje problem niedogodności związanych z prymatem w świecie komputerów podstawowego alfabetu łacińskiego
URI URI jest standardem zapewniającym unikatowość zasobów internetowych. Ponieważ wszystkie dane przesyłane w ramach Semantic Web będą zasobami internetowymi, będą one wymagały także określenia dla nich identyfikatora. Identyfikator będzie mógł składać się właśnie z zestawu znaków Unicode.
XML i XML Schema XML jest standardem pozwalającym w ogólności na zapis danych.