Specjalnością Loriciels były także horrory, do których oprócz L’Aigle d’or zaliczały się Infernal Runner (1985) Michela Koella i Yves’a Korty, Le Pacte (1986) Érica Chahiego oraz Massacre (1987) według pomysłu Francisa Piérota.
W 1985 roku Bayle wraz z Pascalem Pellier i Jeanem-Christophe’em Maurice’em założył filię Loriciels, nazwaną Priams, która zajmowała się oprogramowaniem użytkowym. W międzyczasie wytwórnia przestawiła się na produkcję gier na nowsze komputery firm Atari, Commodore i Amstrad. Loriciels odnosiło kolejne sukcesy takimi grami, jak Space Racer (1988), Panza Kick Boxing (1989) oraz Jim Power (1992). Jednakże w 1989 roku Bayle odszedł z Loriciels, poświęcając pełnię swej uwagi Priams, w związku z czym Weill zmienił nazwę wytwórni na Loriciel. Ze względu na narastające problemy finansowe spółka ostatecznie ogłosiła upadłość w 1994 roku.
Zobacz też Ère informatique Infogrames Lankhor
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Francuscy producenci gier komputerowych