mały|Kaczacy (lata 20. XX wieku) Kaczacy (alb. kaçake, serb. качаци / kačaci) – albańscy partyzanci, którzy działali w XIX i XX wieku głównie na terenie Kosowa, również na terenach Albanii, Czarnogóry oraz Macedonii Północnej. Poza działalnością partyzancką, kaczacy zajmowali się również kradzieżą bydła należącego do serbskich rolników oraz przemytem tytoniu. Cieszyli się poparciem ze strony ludności albańskiej.
Podczas II wojny światowej kaczakami nazywano kolaborantów III Rzeszy narodowości albańskiej, którzy zamieszkiwali teren Jugosławii.
Etymologia Termin kaczaków pochodzi z tureckiego słowa kaçmak oznaczające zbiega; żyjący w XIX wieku bułgarski historyk Georgi Rakowski nazywał kaczakami dezerterów z armii osmańskiej, którzy dopuszczali się zbrodni oraz rabunków na ludności cywilnej.
Historia Celem kaczaków w Kosowie było przyłączenie tego terenu do Albanii, ich działalność zbrojna nasiliła się w kwietniu 1912 roku.