Później jednak znaleziony został także w innych krajach, jednak aby uczcić odkrywcę zachowano, jako alternatywną, jego oryginalną nazwę łacińską Deroceras caruanae. Alfredo Caruana Gatto pisał w kilku maltańskich magazynach i czasopismach, w tym w latach 1891–1893 w miesięczniku Mediterranean Naturalist na temat Fungus melitensis, a także studium na temat chorób drzew i roślin, takich jak winorośl, oraz inne na temat muchy pomarańczowej. W Archivium Melitense, czasopiśmie Società Storica Scientifica, również można znaleźć kilka prac Caruany Gatto, m.in. studium dotyczące muszli słonawych wód na Malcie, inne dotyczące rodzimych roślin, takich jak Euphorbia pubescens, która wyginęła na wyspach w ostatnich dekadach czy wędrownych motyli, rzadko widywanych na Malcie.
Z pewnością jednym z jego największych dzieł jest książka Flora melitensis nova, w której wraz z Włochem opublikowali w roku 1915 spis kwiatów, mchów i porostów wysp maltańskich, liczący około 1990 gatunków.
Alfredo Caruana Gatto był prezesem Società Economico-Agraria, a także Società Storica Scientifica, do którego powstania się przyczynił. Był także członkiem zagranicznych towarzystw naukowych, m.in. , Société Botanique de Paris i Linnean Society of London. Wraz z Williamem R.