Hammond, przypisywali to zjawisko oszustwom i histerii dziewcząt. Historyk Joan Jacobs Brumberg uważa to zjawisko za wczesny przykład jadłowstrętu psychicznego.
Przed XIX wiekiem W czasopismach medycznych wydawanych między XVII a XIX wiekiem notowano relacje o młodych kobietach, które głodziły się od kilku miesięcy do wielu lat.
Jane Balan, jedenastoletnia dziewczynka mieszkająca w XVII-wiecznej Francji, odmówiła spożywania mięsa i napojów przez trzy lata. Doszło do ekstremalnego wyniszczenia jej żołądka. Inne organy były zdrowe. Niektórzy myśleli, że stan dziewczynki był spowodowany „nikczemną mocą”, przeklętym jabłkiem.
Martha Taylor była chorowitym dzieckiem. Jako nastolatka została przykuta do łóżka. W latach 1668–1669 odmawiała jedzenia przez 13 miesięcy. Mimo obserwacji, nie znaleziono dowodów, że była potajemnie karmiona. Od kiedy z nieznanych powodów sąsiadka uderzyła ją w plecy, stan Marthy pogarszał się. Krwawiła z ust, miała ciągłą gorączkę, płakała krwawymi łzami. W miarę jak jej stan się pogarszał, miała ochotę wyrywać sobie włosy. W końcu nie była w stanie mówić. Chociaż górna część jej ciała wyglądała normalnie, od żeber w dół była chora. Żyła co najmniej do 18 roku życia.