wspólnie doszli do wniosku, że kwas rybonukleinowy bierze udział w procesie tworzenia białek. Odkrycia tego dokonali niezależnie od Jeana Bracheta. Caspersson podsumował wyniki swoich badań nad komórkami w wydanej w 1950 pracy pt. Cell Growth and Cell Function. Był pionierem wykorzystania spektroskopii i mikroskopów ultrafioletowych w cytologii. Zajmował się też badaniami roli jąderka w syntezie protein. Wspólnie z badaczką Lore Zech opracował technikę prążkowania chromosomów, umożliwiającą identyfikację poszczególnych chromosomów.
Wyróżnienia Otrzymał doktorat honoris causa siedmiu uczelni: w Giessen, Gencie, Bostonie (MA), Turynie, Rotterdamie, Helsinkach i Benares. Dawał wykłady gościnne m.in. na Uniwersytecie Harvarda (1945) i New York University (1948). W 1973 Akademia Leopoldina przyznała mu nagrodę Schleidena. American Society of Cytology przyznało mu nagrodę im. Mauricego Goldblatta w 1973 i nagrodę im. Geoge Papanicolau w 1979. W 1979 otrzymał też Międzynarodową Nagrodę Balzana. Był członkiem realnym bądź honorowym licznych stowarzyszeń naukowych, m.in.