Od 17 grudnia 1981 do 15 czerwca 1982 internowany w Ośrodkach Odosobnienia Warszawa-Białołęka, Jaworze i Darłówek. Z przyczyn politycznych do 1987 pozbawiony stałego zatrudnienia, od 1987 do 1989 redaktor w Zakładzie Wydawnictw i Nagrań Polskiego Związku Niewidomych. Od 1983 współtworzył podziemne archiwum „Solidarności”, zajmując się zwłaszcza obróbką i transkrypcją nagrań wideo. Był także autorem scenariusza komiksu Solidarność – pierwszych 500 dni (1984).
W 1989 członek sekretariatu strony opozycyjnej przy Okrągłym Stole i pracownik zespołu medialnego Komitet Obywatelskiego „Solidarność”. Od 1990 był dyrektorem w Programie IV Polskiego Radia, zaś od 1991 do 1993 zastępcą dyrektora Radiokomitetu. W jego ramach był kierownikiem Polskiego Radia (wydzielonego z Radiokomitetu dopiero w 1992). W latach 1994–1997 redaktor naczelny i prezes Radia Eska, następnie doradca w Radiu Racja. W latach 2000–2007 wicedyrektor i dyrektor Biura Programowego Polskiego Radia, w 2007 przeszedł na emeryturę.