zamyślony lub zasłuchany, z głową opartą na lewej ręce, patrzy na muzyka. Jest nim Alphonse Promayet, inny przyjaciel malarza z dzieciństwa- zanurzony w cieniu, gra na skrzypcach. Ostatnią postacią jest Adolphe Marlet, wg opisu Courbeta myśliwy wracający z polowania, który został zaproszony na spotkanie; siedzi na krześle tyłem do widza i pali fajkę. Pod krzesłem śpi duży pies. Postacie osadzone są w scenerii wiejskiego domu.
Kolory są przytłumione, przeważają brązy, czernie i szarości, jaśniejsze plamy tworzy obrus i ubranie postaci odwróconej tyłem. Nisko usytuowane światło pada na twarze, plecy myśliwego i stół z realistycznie oddanym nieporządkiem i plamą z wina. Na podłodze również panuje bałagan. Reszta pomieszczenia pogrążona jest w półmroku, w którym ledwo można dostrzec duży kominek na drugim planie. Grube ubrania przedstawionych postaci, przytłumione światło i informacja o polowaniu pozwalają sytuować scenę jesiennym popołudniem, zgodnie z informacją artysty, że sytuacja miała miejsce w listopadzie. Tytułowy posiłek był w tamtych czasach spożywany nie wieczorem lecz w godzinach wcześniejszych.