Całość porośnięta lasami, jedynie wspomniany łagodniejszy fragment południowo-zachodniego stoku od przełączki aż po szczyt pokrywa wąski pas polany.

Nazwa Aktualna nazwa w tłumaczeniu na język polski oznacza „Górnicza góra”. Dawną nazwę „Kerling” szczyt otrzymał od starej osady górniczej tego imienia, jaka istniała w tym rejonie w XIII–XIV w. i należała do Bańskiej Szczawnicy. Została ona doszczętnie zniszczona w 1352 r. przez oddziały kasztelana zamku Šášov, prowadzącego w tym czasie wojnę z Bańską Szczawnicą. Stąd pas łąk podchodzących od przełączki na szczyt nosi nazwę „Kerlinská lúka”, a cały wspomniany grzbiet rozdzielający doliny Vyhniańską i Hodruszską występuje też lokalnie pod nazwą „Kerlinský hrebeň”Albert Kelemen a kolektív: Štiavnické vrchy. Turistický sprievodca ČSSR nr 16, wyd. Šport, slovenské telovýchovné vydavateľstvo, Bratislava 1986; s. 79, 181..