Odwłok samca ma ósmy segment o tergicie i sternicie oddzielonych, tworzących wolne klapki. Na brzusznej błonie ósmego tergitu osadzona jest przednio-bocznie para rozpraszających feromony pędzelków z długich, włosowatych łusek, czyli coremata. Genitalia samca mają przeciętnie wąski do szerokiego unkus, w różnym stopniu na przedzie wykrojony tegmen, zesklerotyzowaną zawieszkę, nigdy niesięgającą poza unkus walwę oraz zwykle od niej krótszy i oddzielony, rzadko z nią zlany sakulus. Modyfikacje regionu zawieszki są cechą świadczącą o monofiletyzmie rodzaju. Pozbawiony haka gnatos ma szeroką podstawę i poduszeczkowatą kultikulę z licznymi, drobnymi kolcami. Winkulum ma wcięcie lub wykrojenie pośrodku tylnej krawędzi, a często także wykrojenie w częściach środkowo-bocznych, skutkujące jego podziałem na jedną lub dwie pary wyrostków. Sakus miewa różną szerokość, ale zawsze jest długi. Na błoniastym anellusie często występują sklerotyzacje, niekiedy o igłowatej formie. W przedniej części przewodu wytryskowego leży zesklerotyzowana blaszka. Edeagus ma nabrzmiałą podstawę i smukłą część pozostałą, czasem z cierniami na szczycie.