Po wojnie wstąpił do Partii Republikańskiej, Radykalnej i Radykalno-Socjalistycznej. W 1946 wchodził w skład Zgromadzenia Konstytucyjnego, następnie od 1946 do 1958 zasiadał w Zgromadzeniu Narodowym. Zajmował stanowisko sekretarza stanu odpowiedzialnego za terytoria zamorskie (styczeń–sierpień 1953), ekonomię (czerwiec–wrzesień 1954), marynarkę (wrzesień 1954–styczeń 1955) i sprawy wewnętrzne (styczeń 1955). Od 1951 do 1964 zasiadał w radzie departamentu Lot i Garonna, a od 1959 do 1983 pozostawał merem Bourisp. W latach 1967–1983 przez dwie kadencje członek Senatu, reprezentował środowiska radykałów i lewicy demokratycznej. Ponadto oddelegowano go do Zgromadzenia Parlamentarnego Rady Europy (1969–1971) i parlamentu Wspólnot Europejskich. Został wiceprzewodniczącym Lewicowej Partii Radykalnej, w 1975 zrezygnował z tej funkcji i założył ruch Comité d’action pour une démocratie sociale. W 1979 wybrany posłem do Parlamentu Europejskiego z listy Unii na rzecz Demokracji Francuskiej. Należał do frakcji liberalno-demokratycznej, w 1982 przeszedł do frakcji socjalistycznej. Członek różnych państwowych komisji działających w zakresie mediów i etyki.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Henri Caillavet · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.