Do budowy fabryki przetrzymywano tam około 3 tys. Polaków, Rosjan oraz Żydów. Więźniami byli głównie mężczyźni, ale czasami przywożony dzieci i młodzież. Osadzeni mieli tam dużo gorsze warunki niż w Dyhernfurth I, ponieważ wykonywali cięższą pracę fizyczną, zmagali się z okrucieństwem służb obozowych oraz mieli minimalne racje żywnościowe. Według relacji świadka w ciągu trzech tygodni zmarło 2 tysiące Żydów węgierskich przywiezionych w jednym transporcie. Osoby chore lub wycieńczone wywożono do komór gazowych w Groß-Rosen.
Zamknięcie obozu Więźniów obozów ewakuowano pieszo do obozu centralnego Groß-Rosen od 24 stycznia 1945 roku. W marszu śmierci brało udział 3 tysiące osób, do celu dotarła co trzecia. mały|Pomnik poświęcony ofiarom obozu koncentracyjnego Groß-Rosen i jego filii Dyhernfurth I i II w Brzegu Dolnym. Miasto oraz fabryka zostały wyzwolone 26 stycznia 1945 roku, chociaż Rosjanie nie wiedzieli co zdobyli. Kilka dni później Niemcy odbili fabrykę, aby wypompować gaz do Odry, zniszczyć instalacje fabryki oraz odbić dwóch profesorów.