Ineczka wspaniała (Incaspiza pulchra) – gatunek małego ptaka z rodziny tanagrowatych (Thraupidae). Występuje w zachodniej części Ameryki Południowej – jest endemitem zachodnich zboczy peruwiańskich Andów. W Czerwonej księdze gatunków zagrożonych IUCN klasyfikowany jest jako gatunek najmniejszej troski.
Systematyka Pierwszego naukowego opisu gatunku – na podstawie holotypu pochodzącego z Matucana w górnym biegu rzeki Rímac, w okolicach Limy – dokonał angielski przyrodnik Philip Lutley Sclater w 1886 roku, nadając mu nazwę Haemophila pulchra. Opis ukazał się na łamach czasopisma „Ibis”. Takson ten był niekiedy łączony w jeden gatunek z ineczką maskową (Incaspiza personata) i ineczką szaroskrzydłą (Incaspiza ortizi), ale badania genetyczne wykazały znaczące różnice między nimi i są one obecnie traktowane jako osobne gatunki. Nie wyróżnia się podgatunków.
Etymologia Incaspiza: Inkowie, rdzenni mieszkańcy Peru w czasie hiszpańskiej konkwisty; greckie spiza „zięba” < spizō „ćwierkać”. pulchra: „piękny".
Morfologia Długość ciała 16,5 cm, masa ciała 25,5–32 g.