Ryga pozostawać miała tymczasowo pod zarządem misji międzysojuszniczej, a płk Tallents objął stanowisko cywilnego gubernatora miasta. Jednostki niemieckie po odejściu z Rygi miały cofnąć się na linię Lelupy, a następnie, w „możliwie jak najszybszym czasie”, całkowicie odejść z ziem łotewskich.

Wejście wojsk łotewskich do Rygi na podstawie postanowień z 3 lipca faktycznie miało miejsce 6 lipca. Natomiast niemiecka ewakuacja z Łotwy nie została przeprowadzona zgodnie z treścią rozejmuT. Paluszyński, Walka o niepodległość Łotwy 1914–1921, Bellona, Warszawa 1999, s. 216–218.. W końcu lipca 1919 r. oddziały niemieckie wciąż pozostawały w Kurlandii, zaś w sierpniu-wrześniu dowództwo VI Korpusu Rezerwowego pozwoliło na przejście niemieckich żołnierzy pod komendę białej rosyjskiej Zachodniej Armii Ochotniczej dowodzonej przez Pawła Bermondta-Awałowa, o jednoznacznie proniemieckiej orientacjiT. Paluszyński, Walka o niepodległość Łotwy 1914-1921, Bellona, Warszawa 1999, s. 240..

Przypisy

Kategoria:Łotewska wojna o niepodległość Kategoria:1919 w Europie Kategoria:Historia Rygi