Nebria belloti – gatunek chrząszcza z rodziny biegaczowatych. Zamieszkuje góry na północnym zachodzie Hiszpanii.
Taksonomia Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1954 roku przez Herberta Franza na łamach „Koleopterologische Rundschau”. Jako miejsce typowe wskazano rejon góry Peña Trevinca w paśmie Montes de León na północy Hiszpanii. Epitet gatunkowy nadano na cześć botanika, Francisca Bellota.
Morfologia Chrząszcz o ciele długości od 13 do 15 mm, dość tęgiej jak na przedstawiciela rodzaju budowy. Ubarwienie wierzchu ciała ma czarne z parą czerwonych kropek na ciemieniu, spodu ciała ciemnorudobrązowe, czułków i głaszczków czerwonobrązowe, ud i goleni czarniawobrązowe, a stóp nieco jaśniejsze. Szeroka głowa ma skronie za niewystającymi bocznie oczami niezwężone. Przedplecze ma wystające kąty przednie, ostre i tylno-zewnętrznie wystające kąty tylne oraz łukowato wykrojoną krawędź tylną. Obrzeżenia boków przedplecza są bardzo szerokie, wyraźnie szersze niż oczy, ku górze podwinięte. Podstawa i obrzeżenia przedplecza są punktowane, a jego dyskiem biegnie pośrodkowa, podłużna, ostro odciśnięta linia. Pokrywy mają trzecie międzyrzędzie z dwoma niewyraźnymi chetoporami (punktami szczecinkowymi) w tylnej połowie.