u dziwlika miedzianego (Miriquidica garovaglii) plecha brodata – złożona z luźno zwisających nitek, zwykle obłych, rzadziej spłaszczonych, np. u Usnea, Alectoria, Evernia plecha brodawkowata – skorupiasta, złożona z różnej wielkości fragmentów o kształcie od wypukłego do półkulistego plecha buławkowata – skorupiasta, lub łuseczkowato skorupiasta, o rosnących do góry areolkach lub łuseczkach dołem wciętych, górą rozszerzonych plecha galaretowata – zawierająca sinice z galaretowatymi osłonkami. W stanie wilgotnym jest galaretowata plecha izydiowa – gęsto pokryta izydiami, lub złożona niemal z samych izydiów plecha jednolistkowa – listkowata, jednoczęściowa. Może być kolista lub nieregularna, mniej lub silniej wcinana lub karbowana. Zwykle do podłoża przyrasta uczepem, rzadziej chwytnikami lub fałdami dolnej kory plecha jednolita – skorupiasta, ciągła, bez areolek i nie popękana, lub tylko miejscami plecha pilśniowata – nitkowata, złożona z bardzo cienkich niteczek (grubość 10-30 µm) złożonych z glonów Trentepohlia lun Scytonema oplecionych strzępkami grzybów plecha promienista – o symetrycznej budowie, złożona z podobnych promieniście ułożonych, obłych lub spłaszczonych gałązek lub odcinków plecha proszkowata – skorupiasta, bardzo cienka, np.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Plecha porostów · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.