Platyderus schrammi – gatunek chrząszcza z rodziny biegaczowatych. Endemit północnej Hiszpanii.

Taksonomia Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 2012 roku przez Aleksandra Aniszczenkę na łamach „Baltic Journal of Coleopterology”. Jako miejsce typowe wskazano Castrejanę w Bizkaii w północnej Hiszpanii. Epitet gatunkowy nadano na cześć George’a Schramma, który w 1904 roku odłowił materiał typowy. W obrębie podrodzaju nominatywnego rodzaju Platyderus omawiany takson zaliczono do grupy gatunków lusitanicus.

Morfologia i zasięg Chrząszcz o ciele długości od 6,7 do 7,3 mm, ubarwionym czarniawobrązowo z jaśniejszymi czułkami, głaszczkami i odnóżami. Głowa jest zaokrąglona, o powierzchni punktowanej, z parą małych, okrągłych wcisków na czole. Oczy złożone są lekko wyłupiaste. Niespełna 1,3 raza szersze niż dłuższe przedplecze ma silniej niż u P. pyrenaeus wystające ku przodowi kąty przednie, proste ze stępionym wierzchołkiem kąty tylne i obrzeżone wszystkie krawędzie. Dołki przypodstawowe przedplecza są długie, wąskie, podłużne, prawie liniowate i dobrze odgraniczone, od brzegów bocznych oddzielone płaskimi i gładkimi powierzchniami. Płaski, gładki, pozbawiony mikrorzeźby dysk przedplecza ma głęboką, niedochodzącą do żadnej krawędzi linię pośrodkową.