Pokład dziobowy przechodził dalej w pokład wąskiej pokładówki, stanowiącej podstawę dla trzech pochyłych kominów, z których trzeci był nieco węższy od pozostałych. Na rufie znajdowała się niska nadbudówka, na pokładzie której były dwa dalsze działa rozsunięte na burty. Na pokładzie rufowym, niżej od pozostałych, umieszczone było w osi podłużnej kadłuba szóste działo. Kadłub był podzielony grodziami na 14 głównych przedziałów wodoszczelnych. W rejonie kotłowni zastosowano grodzie wzdłużne przy burtach (nachylające się do wewnątrz kadłuba), z zasobniami węglowymi w rejonie linii wodnejNa podstawie i rysunków .
thumb|„Méndez Núñez” po modernizacji w 1950 Po modernizacji w końcu lat 40. na „Méndez Núñez” zastosowano wydłużony wznoszący się pokład na dziobie, a trzy kominy zastąpiono przez dwa szersze. Całkowicie zmieniono nadbudówki, które stały się rozbudowane, z trzema działami w superpozycji na dziobie i rufie, przy czym najwyższe działo stało na pierwszym piętrze nadbudówki, a środkowe na platformie o wysokości połowy piętra.