W tym kontekście prawnik Patryk Labuda opisał westsplaining jako ignorowanie rosyjskiego imperializmu na rzecz ekspansji NATO jako głównego czynnika sprawczego. Labuda stwierdził, że istnieje „realne ryzyko” wystąpienia westsplainingu wśród prawników międzynarodowych w szerszych kontekstach ich analiz prawnych dotyczących rosyjskiej inwazji na Ukrainę w 2022 roku.

Również zachodnia lewica była krytykowana przez wschodnich Europejczyków za westsplaining, ponieważ w dyskusjach i debatach związanych z inwazją ignorowała prawo do samostanowienia narodów wschodniej części Europy oraz pomijała istnienie rosyjskiego imperializmu.

Termin westsplaining stał się szczególnie popularny w czerwcu 2022 roku w odniesieniu do mężczyzn o wysokim statusie społecznym w krajach zachodnich, którzy w dyskusjach na Twitterze nie zgadzali się na analogię między rosyjskim rasizmem wobec Ukraińców a rasizmem wobec Czarnych Amerykanów.

Westsplaining w odniesieniu do inwazji był również postrzegany jako „wyobrażanie sobie apokaliptycznego spotkania pomiędzy siłami 'wolności' i 'autorytarnej ciemności'” i ignorowanie kwestii dyskryminacji ze względu na „płeć, rasę, seksualność lub queerowość”.