Kadłub wykonany był ze stali i posiadał dno podwójne na całej długości sięgające na burty w rejonie linii wodnej. Z roczników flot z epoki wynikało, że okręty budowy hiszpańskiej mają 13 głównych poprzecznych przedziałów wodoszczelnych. Ogółem w prototypowym krążowniku grodzie poprzeczne i wzdłużne wydzielały 156 przedziałów wodoszczelnych, z tego 73 pod pokładem pancernym, natomiast okręty budowane w Hiszpanii miały mniejszą liczbę tych przedziałów. Większość przedziałów tworzyła koferdamy nad pokładem pancernym, z zasobniami węglowymi i magazynami. Od wewnątrz na wysokości linii wodnej był też pas celulozy, która w założeniu miała po namoknięciu puchnąć i zatykać przebicia. W osobnych przedziałach wodoszczelnych znajdowały się cztery kotły. Osobne przedziały miały również maszyny.
Wyporność normalna w przypadku „Reina Regente” podawana jest w literaturze jako 4664 ton lub 4725 ton angielskich. W źródłach z epoki wskazywano wyporność 5000 ton z zapasem 500 ton węgla. Wyporność pełna podawana jest na 5600 ton, a dla okrętów budowy hiszpańskiej 5400 ton podaje również „wyporność standardową” 4800 ton dla „Reina Regente” i 4826 ton dla „Lepanto”, którą nie wiadomo jak interpretować, gdyż miara ta nie była znana przed traktatem waszyngtońskim z 1922 roku.