Wieś leżała w województwie nowogródzkim (1921–1922), w Ziemi Wileńskiej (1922–1926) i w województwie wileńskim (od 1926)., w powiecie wilejskim, w gminie Iża, od 1 kwietnia 1932 w gminie Wojstom.
Według Powszechnego Spisu Ludności z 1921 roku zamieszkiwało tu 429 osób, 210 były wyznania rzymskokatolickiego a 219 prawosławnego. Jednocześnie 189 mieszkańców zadeklarowało polską, 239 białoruską a 1 rosyjską przynależność narodową. Było tu 56 budynków mieszkalnych. W 1931 w 88 domach zamieszkiwało 505 osób.
Wierni należeli do parafii rzymskokatolickiej w Wojstomiu i miejscowej prawosławnej. Miejscowość podlegała pod Sąd Grodzki w Wilejce i Okręgowy w Wilnie; właściwy urząd pocztowy mieścił się w Wojstomiu.
W 1938 roku miejscowość należała do gromady Narocz, gminy WojstomRozporządzenie Wojewody Wileńskiego z dnia 20 września 1938 r. w sprawie zmiany granic gromad, utworzenia nowych gromad i ustalenia ich nazw w powiecie święciańskim (Wileński Dziennik Wojewódzki), 1938, nr 14, s. 437–438..