Charakterystyczną cechą kubianki rudawej jest występowanie na łuskach szyszek jodły, podczas gdy inne kubianki (kubianka kotkowa Ciboria amentacea, kubianka wierzbowa Ciboria caucus, kubianka leszczynowa Ciboria coryli) występują na opadłych na ziemię kotkach leszczyny, wierzby czy topoli, a kubianka talerzykowata Ciboria batschiana na żołędziach. Na łuskach szyszek jodły występuje jeszcze baziówka szyszkowata Rutstroemia bulgarioides, ale ma ciemniejsze i beztrzonowe owocniki.
Występowanie i siedlisko Kubianka rudawa znana jest w Ameryce Północnej, Europie i Azji. Najwięcej stanowisk podano w Europie. W Polsce M.A. Chmiel w 2006 r. przytoczyła 8 stanowisk, najstarsze podał Joseph Schröter w 1908 r.
Grzyb saprotroficzny rozwijający się łuskach szyszek jodły pospolitej (Abies alba). Owocniki tworzy głównie w miesiącach wiosennych (kwiecień – maj). Spotykany jest rzadko, ale w dużym stopniu wynika to z tego, że jest trudny do dostrzeżenia ze względu na swoje niewielkie rozmiary i ubarwienie. Preferuje miejsca zacienione i wilgotne, rozwija się głównie na łuskach jodły, które są płytko zanurzone w ziemi.
Przypisy
Kategoria:Mykobiota Polski Kategoria:Twardnicowate