8 kwietnia opublikowano dekret o utracie okrętu, a 17 kwietnia odbył się symboliczny pogrzeb załogi w Madrycie. Powołana została komisja dochodzeniowa, która mogła jedynie zbadać plany i wcześniejsze rejsy krążownika. Już wcześniej zwracano uwagę na niewystarczającą stateczność okrętu oraz zalewanie pokładu wodą podczas sztormu (m.in. podczas rejsu do Hawany), jak również niezadowalający stan drzwi w grodziach wodoszczelnych. Poprzedni dowódca komandor José Pilón Esterling sugerował usunięcie dwóch dział artylerii głównej dla odciążenia lub zamianę na lżejsze kalibru 200 mm. Jako prawdopodobną przyczynę utraty okrętu komisja wskazała nurzanie się dziobu i nabieranie wody przez otwory wentylacyjne i dziobowe kazamaty lekkich dział, co przy zwiększaniu się ilości wody na górnych pokładach prowadziłoby do większych przechyłów, a następnie wywrócenia się. Nie można także wykluczyć awarii steru i szybszego wywrócenia przez fale albo wybuchu kotła, gdyby woda dostała się do kotłowni.
Jeszcze w tym samym roku zdecydowano zbudować w Hiszpanii drugi krążownik o tej nazwie, według poprawionych planów, którego stępkę położono w grudniu 1895 roku.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Hiszpańskie krążowniki