thumb|250px|Odbicie fali: A – granica ośrodków, B – ośrodek pierwszy, C – ośrodek drugi, P – promień padający, N – normalna, Q – promień odbity thumb|Odbicie w oknie thumb|Efekt odbicia na tafli jeziora
Odbicie – zmiana kierunku rozchodzenia się fali na granicy dwóch ośrodków, powodująca, że pozostaje ona w ośrodku, w którym się rozchodzi. Odbicie może dawać obraz lustrzany lub być rozmyte, zachowując tylko właściwości fali, ale niedokładny obraz jej źródła.
Część promieniowania (fali) która nie uległa odbiciu nazywamy promieniowaniem bezpośrednim.
Odbicie zwierciadlane Odbicie zwierciadlane może mieć miejsce na gładkiej powierzchni oddzielającej dwa różne materiały, np. na lustrze wody albo metalizowanej powierzchni. Zgodnie ze schematem promień świetlny P zwany promieniem padającym pada w punkcie O na granicę ośrodków (A) i odbija się jako promień odbity Q.
Definicje Prostopadła do powierzchni odbijającej w punkcie padania promienia zwana jest normalną padania.
Kąt padania to kąt między promieniem padającym a normalną do powierzchni (osią prostopadłą do powierzchni)
Kąt odbicia to kąt między promieniem odbitym a normalną do powierzchni (osią prostopadłą do powierzchni)