Adwent (czes. Advent) – psychologiczna powieść społeczna czeskiej pisarki, Jarmili Glazarovej, wydana w 1939. Polskie wydanie ukazało się w 1950 w tłumaczeniu Marii Erhardtowej (Książka i Wiedza).

Treść Dzieło opowiada o losach młodej, ubogiej dziewczyny Franciszki, która po tragicznej śmierci ukochanego podczas prac leśnychMiroslav Petříček, O autorce, w: Jarmila Glazarová, Advent, Československý spisovatel, Praga, 1966, s. 183-184, przeprowadza się dla dobra syna (Metodego), do osamotnionego, górskiego gospodarstwa, wychodząc za starszego wdowca, Jurę. Mężczyzna ten, twardy osadnik, skrywa za pozornie chrześcijańskim wizerunkiem, bezduszne i pozbawione współczucia serce. Zgotuje on, zarówno dziewczynie, jak i dziecku, okrutne i pełne upokorzeń życie. Troska matki jest pogłębiona alienacją syna i jego ucieczką z nowego domu (osadnik postrzega go jedynie jako tanią siłę roboczą). Realizmu powieści dodaje głęboka znajomość autorki beskidzkich realiów, zwyczajów i dialektu. Książka staje się ostatecznie apoteozą uczuć matczynych. Jest to najdojrzalsza powieść Glazarovej. Zawiera wszystkie elementy charakterystyczne dla jej twórczości. Łączy bystre obserwacje społeczne z dobrym portretowaniem psychologicznym oraz pięknymi opisami przyrody górskiej. Znakomicie ukazuje realia trudnego życia w Beskidach (na valašských horách).