Działa te były oznaczane L/50, od długości całkowitej 50 kalibrów, a długość lufy wynosiła 7250 mm (L/48,3)Tak według monografii artylerii okrętowej . Według ogólnikowych danych w i , długość lufy wynosiła L/45.. Strzelały pociskami przeciwpancernymi, półpancernymi i wybuchowymi o masie 40 kg, lub według innych źródeł 45 kg. Pary dział na pokładzie dziobowym i rufowym umieszczono w podwójnych stanowiskach, na wspólnym obrotowym łożu, dzięki czemu mogły razem strzelać na burtę. Lufy tych dział jednak były podnoszone indywidualnie. Pozostałe sześć dział umieszczono na pokładzie górnym, po trzy na każdej z burt na śródokręciu, rozsunięte dalej od siebie, niż na prototypie – przy tym pary bliższe dziobu i rufy umieszczono w kazamatach. Dzięki temu na wprost do przodu i do tyłu teoretycznie mogły strzelać cztery działa, a salwę burtową tworzyło do siedmiu działWniosek w o salwie burtowej z trzech dział jest nielogiczny i nie wytłumaczony bliżej, w świetle przytoczonej przez tego autora informacji o możliwości strzelania z dziobowych i rufowych dział na burtę.