„Numancia” weszła do służby w grudniu 1864 roku, jako pierwszy hiszpański okręt pancerny.
Opis Kadłub i konstrukcja thumb|left|Szkic okrętu, z zaznaczonym pasem pancerza i uzbrojeniem thumb|Model w muzeum w Ferrolu Kadłub wykonany był z żelaza. Typowo dla fregat pancernych miał działa umieszczone na pokładzie bateryjnym w baterii burtowej. Dzięki nadburciom między dziobową a rufową nadbudówką kadłub sprawiał wrażenie gładkopokładowego. Okręt miał dziobnicę taranową i pojedynczy szeroki komin. Posiadał pomocnicze ożaglowanie fregaty, z trzema masztami i bukszprytem.
Wyporność normalna podawana jest na 7189 ton angielskich. Długość między pionami wynosiła 96,01 m, szerokość 17,37 m, a zanurzenie 8,22 m.
Opancerzenie wykonane było z żelaza i obejmowało pas burtowy w rejonie linii wodnej o grubości 140 mm i pas wzdłuż baterii burtowej grubości 120 mm.
Napęd stanowiła maszyna parowa o mocy indykowanej 3700 KM, poruszająca jedną śrubę. Siłownia pozwalała na uzyskanie prędkości 10 węzłów. Zapas węgla wynosił 1100 ton.